Hd5 Hd3 Hd4 Hd6 Hd2 Hd7

verslag rit naar de Biesbosch zondag 15 september

Beste Chaptervrienden!


Hierbij het verslag van onze rit naar de Biesbosch afgelopen zondag 15 september.

11 Harleys, 13 enthousiaste leden, zonnetje en prachtig weer: m'n liefje wat wil je nog meer?!

Marions eerste keer voorrijden: nou, ging prima toppertje! Zij, Rinus en Erik-Jan hadden een mooie toer door de Biesbosch voorbereid. Er genoten er meer: de Tour-Giro-Vueltakoorts spatte nog af van alle wielrenners die we de hele dag tegenkwamen. 

 

Start vanaf de Wouwse Tol en meteen dáár rechts! Wow, een prachtig dravende hengst tussen het groen. Toch? Hoewel...? Een levensecht namaakpaard dus, gaaf, knap! 

Kruisland oogt verlaten. Opeens beierende klokken, legertrucks, iedereen rond de kerk… Jaarmarkt met oude brommers! Net buiten het dorp heeft een ram eerder zijn eigen feestje gehad: de hele kudde heeft een rood achterste. Na Oud Gastel de eerste boomkwekerij, duidelijk goeie grond hier voor onze zuurstofbom(m)en. We kruisen de Dintel, ook de sluisjes in petrolkleur zullen we nog veel gaan zien. Links een grote, statige schuur met de naam “Meerezigt”, kijkt uit op … Zevenbergen, dat hadden we dan weer niet zien aankomen. Er staan overigens wel een paar schitterende oude industriële gebouwen, zelfs één te koop. Zou gaaf zijn daar iets moois in te beginnen. De Koekoeksedijk langs de Roode Vaart gaat naadloos over in de Koekoekendijk (foutje van Google kaartenmaker?). 

Moerdijk blijkt bijzonder: de hoge vierkante toren met ernaast een soort open gevel vormen "een dorpscentrum waarop menig ander dorp van vergelijkbare omvang jaloers zal zijn” (bron: Reliwiki - ja, bestaat echt!). Het is net of er getennist wordt in de oude Rooms Katholieke kerk, inderdaad apart.

We zwerven verder langs dijken met schapen en ganzen, hoge bomen en uitgestrekte polders, en overal veel Biesboschwater, mooi. Voor ons plots een dreigend “ding”, hoe dichterbij hoe groter en lelijker. Pas als we Drimmelen en Geertruidenberg voorbij zijn kunnen we deze Amercentrale met zijn woud aan elektriciteitsmasten achter ons laten. We rijden over de Donge Raamsdonksveer in; veel nieuwbouw, veel industrie én een futuristische koepel, dat zowel Louwman-college als automuseum blijkt. Even klein stukje A27, de Bergse Maas over en eindelijk zullen we ontdekken wie die Hank Dussen nou eigenlijk is. Het wordt gekker, er blijkt ook nog een "Hank de Hang" te bestaan (nooit van gehoord) met veel dezelfde luxe rietdakhuizen met geel-witte kozijnen, maf gezicht. Is dit nou een dorp of een vakantiepark?? Beter door!

In de nieuwe omgeving is alles uitgestrekt en landbouw wat de klok slaat. Veel uien, rooie kolen, hoog water in de sloten, overal passeerplaatsen. Akkerbedrijf Roodzant boert (aan zijn huis te zien) goed, er zijn er meer. Twee verdwaalde kippen, bijenkasten, Jesus saves! en stoffeerders gevraagd. We passeren het monument van een propeller van een opgegraven vliegtuig, ook hier vind je overal sporen terug van WO II. 

We bereiken het gebied van trotse bewoners: Wèrrekendam. Alle dorpen in deze streek hebben een eigen “ondernaam”. Een beetje asociaal voegen 1,2,3,4 zuiderbuurmotoren zich even in onze rij, nou ja zeg! De omgeving is overigens mooi en vriendelijk, dit lijkt het meest op echt Biesboschland. Overal weids water, groen, veel vogels, af en toe een huis op een heuvel. De zijwegen ernaartoe alleen toegankelijk voor de omwonenden en je mag er ook niet zwemmen. Rust hier! Zelfs de enorme schuren met rietdaken hebben voor elk raampje gehaakte gordijntjes… Dan weer zo’n piepklein sluisje en hé, daar is Het Bolle Bevertje! Joepie zegt ook onze maag. Alsof ze het al wisten: ons eten stond al klaar, zelfs de koffie kwam erna… 

 

Een vriendelijke voorbijganger maakt de groepsfoto en we rijden een stukkie terug naar Werkendam. Weer langs die leuke “bootrotonde”. We pakken de ventweg naar Sleeuwijk waar Lars net is gebracht door de ooievaar. Oudendijk, Woudrichem, Rijswijk. Het is een behoorlijk eind over de hoge dijk, altijd leuk de zaak van bovenaf te bekijken. Jammer, de bushalte rechts is gesloopt door vandalen die waarschijnlijk zelf zelden met de bus gaan. Andel (Ael) in en weer uit. We kruisen de N267, hier hadden ze duidelijk heel veel aarde over. We rijden richting Eethen (zou dat een werkwoord of een oproep zijn?) Lëëte dus, met een prachtige akkerrand. We kunnen nog net op het gratis pontje CapelseVeer. Voor we het weten rijden we verder aan de overkant. Voor ons een minimimi-Brienenoordbrug en een sloot met echte plompsigaren.  Grote koeienschuren hier, weer over water, haven van Waspik, Raamsdonk en maïs. Raamsdonksveer, maïs. Oosterhout, maïs. De Groenrijk roept ons alweer “Hallo herfst” toe, maar het is 21 graden en volop zon. We rijden de bomen in, Teteringen, mooi en zo hup, Breda. Tja, wat moet je ervan zeggen; alles groot, groter, druk, drukker. En dan opeens weer groen, maïs en de koeien van slagerij Goos. Halderberg nieuw, keurig en netjes. Gelukkig af en toe toch een paar oude kotjes en wat bedoeninkjes ertussen, alleen maar netjes is zo saai… Net als al dat maïs, sinds de Bolle Bever komen we er niet meer vanaf. 

De Oude Bredasepostbaan is lang en eindigt voor de A58 in wat losse steentjes… We naderen ons eindpunt, rechtsaf vliegveld Seppe. Jaja, het heet nu Breda Airport…. Het is er druk en gezellig in de Cockpit. We genieten op het terras nog even van een drankje na deze 190 km. Wat een leuke rit, van genoten. Bedankt Marion, Rinus en Erik-Jan!

Byebye, zwaaizwaai!!! Huiswaarts!

 

Graag tot de volgende op zondag 29 september, als Rob ons gaat verrassen.

 

Groetjes, Marina & Jos