Hd7 Hd3 Hd6 Hd4 Hd5 Hd2

verslag Bas Noordkaap, op de weg terug .

27 jun 2017
Alle reizen beginnen met de eerste kilometer Na het vertrek had ik nog niet direct het vakantiegevoel, hek lijkt me meer woon-werkverkeer. Al met al verloopt het redelijk vlot, wel met enige files. In de loop van de middag bereik ik Den Helder, waar ik overnacht bij een goede vriendin: gezellig bijpraten.

28 jun
Na een stevig ontbijt begin ik aan de tweede etappe. Het weer ziet er redelijk uit. Op de afsluitdijk komt langzaam het vakantiegevoel. Ik wil mijn helm afzettenen de wind door mijn haar laten waaien. Ik doe het maar niet want ik heb toch al zo weinig haar. Het gaat voorspoedig door het noorden van NL en aan het eind van de morgen bereik ik Bremen. oorspronkelijk mijn doel voor vandaag. Ik besluit door te rijden. Door diverse wegwerken en omleidingen raakt de GPS de weg kwijt. Na wat omzwervingen door Bremenkom  ik weer op de goede weg.
Het weer is intussen veranderd en van wat motregen tot echte regen, dus regenpak aan.
Bij de oversteek van de Elbe staat een km-meters lange file. Na even gewacht te hebben en er geen tegenliggers meer komen ga ik de file brutaalweg voorbij. De truc lukt en ik kan zo de boot op rijden.
Op zoek naar een plaats om te overnachten kom ik in Meldorf in het plaatselijk logement. De dag zit erop.

29 jun
Vroeg begin ik de dag met de rit, het weer zit mee en het gaat vlot, goede wegen en weinig verkeer. N-Friesland is zo vlak als de Goese polder, incl. koeien en weilanden, als extra staat het vol met windmolens. Voor weinig contrast zie ik ook nog een raffinaderij.
Het weer verandert en langs deze autoweg is geen plaats om te stoppen en regenpak aan te doen, dus ben ik na 10 minuten zeiknat. Op een parkeerplaats geniet ik de lunch en kan het pak toch aan en het is nodig.
Vroeg in de middag bereik ik Hirtshals, einde van deze dag en Jutland. Ik boek de oversteek naar Larvik (N) en ga op zoek naar een hotel.
Ik heb deze dag meer dan 500 km afgelegd (totaal1360). We schieten lekker op maar het is nog ver

Dit is het voor deze keer, bij er volgende gelegenheid het vervolg.

Vrijdag 30 juni.
Vandaag is de dag van de oversteek naar Noorwegen. In de wachtrij staan we met vier motoren, 2 Denen een Duitser en ik. Een van de Denen heeft een Jawa,klassiek merk uit de jaren vijftig. Kort geleden heeft hij hem gekocht van een weduwe. De motor, van haar overleden man, heeft ca 30 jaar in de garage gestaan. Er stonden 38km op de teller en is als nieuw.
Ik ontmoet de Duitser opnieuw aan boord van de ferry. We doden de tijd met gesprekken over reizen en motors. Hij is geluidstechnicus bij de filmindustrie cq TV en komt nog wel eens ergens. Hij belooft de website te bezoeken. Al met al slaat de verveling toe tijdens de overtocht en hang ik maar wat rond. Ben blij dat we er zijn, het is intussen stralend weer en ik rijd nog een stukje op zoek naar een plaats om te overnachten. Ik vind een motel net voorbij Drammen voor een redelijke prijs. De meeste hotels etc. zijn schreeuwend duur.
Zaterdag 1 juli
De dag begint goed, droog en zonnig. Ik ga richting E6 maar neem de meest westelijke route, E254 richting Lille Hammer. In het begin kom door de ene tunnel na de andere. Met wat moeite zou het hele traject overdekt kunnen zijn. Gelukkig is het mooi weer. Op de E6 naar Oslo is het tamelijk druk. Na Dombass volg ik de E136die is een stuk rustiger. De hele route is mooi qua vergezichten en natuur. Als je veel foto’s maakt kom je niet ver. Aan het eind van de middag verandert het weer, maar het blijft nog droog. Na Dombass op de E138 ligt er nog sneeuw op de toppen van de bergen en de temperatuur is gedaald tot ca 16 gr Ik vind een cabin om te overnachten, gelukkig geen tent bij de lage temperaturen in de nacht van ca 5gr.

Zondag 2 juli
Vroeg op en vroeg op de E138, geen kip te zien. Het is een prachtige route. Er is zon, sneeuw, water en een prachtige weg met bochten gemaakt de Harley. Op de CD speler zingt Johnny Haliday Pour moi ma Vie va Commencer. Het raakt me en ik zit te janken op de motor. De hele scenery is overweldigend. Na de E138 zoek ik de E60 op richting kust en fjorden. Ik kom bij een veer. In de wachtrij eerst 2 Noren op de motor. Het praatje gaat als altijd over routes en motoren Dan sluit nog een derde Noor aan op een Streetglide, zelfde patroon, maar het doodt de tijd. .na de oversteek gaat ieder zijn weg, ik langs de fjorden, met prachtige verzichten. Het tweede veer ligt op de E39 richting Trondheim. Ik steek uiteraard over nog v170 km te gaan naar Trondheim. Op de E39 gaat het vlot en tegen vieren bereik ik Trondheim. Ik boek het hotel dat ik via internet had geselecteerd en waar de GPs me foutloos naar toe brengt. Deze dag heb ik 350 km afgelegd.
Zo komt er een einde aan een schitterende dag met uitzondering van een buitje net na de middag. Ik blijf nog een dag in Trondheim, lekker rusten en ga daarna richting E6 die ik tot het bittere eind zal afrijden, hoop ik. Nog 1500 km te gaan tot Noordkaap.

Maandag 3 juli

Vandaag een vrije dag in Trondheim. Eerst op zoek naar een internetcafé. Vind ik niet, maar kom terecht in het Scandic hotel waar ik gebruik mag maken van de gasten-computer. Dan het centrum in voor een bak koffie. Het is hier net zo druk als de maandag in Middelburg, dus niets te beleven. Ik maak een paar foto's en ga terug naar mijn hotel voor een middagdutje. Na het slaapje bezoek ik het fort, één van de bezienswaardigheden. Er staan wat oude kanonnen op de wallen en er is een monument voor de Noorse verzetsstrijders die hier in '40-'45 gefusilleerd zijn. Er zal nog wel meer over te zeggen zijn, maar ik heb het gehad. Nog een praatje met twee NL toeristen en ik ga de stad in voor mijn avondmaal en een biertje. Noorse mosselen gekookt met schijfjes wortel, weer eens iets anders.

Dinsdag 4 juli

Vroeg op de motor en de E6 op die ik tot het bittere eind moet afleggen. Het is tot Narvik 900km volgens de borden en dan ben ik er nog niet. De E6 is naar NL begrippen een 80 km weg en dat is over het algemeen de toegestane snelheid. Het gaat niet echt hard op en ik ga 90 á 100 te rijden dat geeft in ieder geval het gevoel dat je opschiet. Het landschap is mooi of nog mooier, je raakt er aan gewend, water, bergen, groen en wat sneeuw. Je ziet de vegetatie veranderen, de loofbomen maken plaats voor dennen en berken. Het is niet druk op de weg steeds plukjes auto's die zich aan de 80 houden. Het tegemoet komend verkeer is een parade van campers en caravans, allemaal naar het noorderlicht gekeken?! (dat deze tijd van het jaar zeer zeldzaam is)
In Moi I Rana vind ik cabin om te overnachten. Het probleem met deze is dat ze in the middle of nowhere staan en je voor je eigen eten moet zorgen want restaurants zijn er niet in de buurt. Als je daar geen rekening mee houdt heb je niet veel te eten (tenzij je km's wil rijden op zoek naar een eet-tent) Ik heb niets dus zonder eten naar bed.
Wat het weer betreft het was vandaag zwaar bewolkt maar droog behalve een buitje van een half uur, ben je toch nat.

Woensdag 5 juli

Bij het vertrek is het goed weer, maar de weg is nat, maar geen regen. Er zijn veel motoren onderweg.
Ontbijt in een café de inwendige mens wil ook wat. Dan passeer ik de poolcirkel, een klein hoogtepuntje, het is een beetje een toeristische attractie het geeft wat afwisseling deze rit. Er zijn opvallend veel fietsers onderweg, die durven! : petje af. Onderweg veel tunnels, wegwerkzaamheden waar met dynamiet de rots wordt opgeblazen of asfalteer werk en veerboten genoeg variatie.

Donderdag 6 juli

Het is niet druk op de weg, goed weer en veel fietsers en wegwerkzaamheden. Desondanks vind ik dit één van de mooiste stukken van het traject. Na 500 km arriveer in Alta, nog 250km te gaan. Ik ontmoet een paar NL's die de route omgekeerd afleggen, door Finland en Zweden heen, door Noorwegen terug. In alle gesprekken die ik onderweg heb is er een centraal thema: muggen. We zullen het zien.

Vrijdag 7 juli

Op weg naar de Noordkaap via de E69. Het weer is wisselend droog en wat druppels. Er zijn weer aardig wat tunnels, in sommige gevallen slecht verlicht. Ik vind het een akelige weg om te rijden Aan het einde van de ochtend kom ik aan op de Noordkaap. Er lopen wel wat toeristen maar echt druk is het niet. Ik negeer de parkeerzone  en rijd het terrein op. Ik ga van “attractie” naar attractie voor wat foto's . Als ik mijn hesje van het chapter over een beeld hang krijg ik commentaar van NL kakmadam die ook een plaatje wil schieten, of ik het hesje maar vlug weg wil halen. Na de middag wordt het snel veel drukker, busladingen met toeristen, afkomstig van de cruiseschepen worden aangevoerd. Ik heb het wel gezien en ga terug naar de E6, de weg lijkt nu veel beter. Op de weg naar het oosten zijn er praktisch geen campers en motoren meer. Ik boek een cabin in Forsanger, een plaats voor visliefhebbers, de gesprekken (visserslatijn?) gaan over zalmen van wel 12 kg, maar de lekkerste wegen 5 á 6 kg volgens de kenners. Ik heb er geen verstand van en geniet van mijn pilsje.

Zaterdag 8 juli

Vroeg vertrokken, het is mooi weer en weinig verkeer. Ik ga richting Kunes Russische grens. Het is uitkijken want regelmatig steken kuddes rendieren de weg over. Als ik een foto maak blijft een stier staan met een houding “van kom maar op”. Na 400km steek ik de grens naar Finland over. Mijn telefoon vindt geen netwerk en communicatie met het thuisfront is alleen mogelijk met een geleende telefoon. Ik overnacht in Sodankyla, als ik de motor neerzet zakt de standaard in de modder en kiept om. Gelukkig krijg ik hulp van een NL om het ding weer op zijn sloffen te krijgen. Als ik hem verplaats op harder terrein, is het nog niet hard genoeg en kunnen we weer aan de slag. Veel dank aan de behulpzame NL
Hier heb ik wel last van muggen, ze zitten overal en het zijn er veel. Na een jachtpartij heb ik de meeste wel vermoord en kan ik gaan slapen zonder gezoem om mijn kop.

Zondag 9 juli

Het is niet druk op de weg, er zijn meer rendieren dan auto's. Op een plaats waar ik stop, komen er bussen vol Chinzen die alles fotograferen wat er voor de lens komt, best vermakelijk om te zien. De Finnen rijden gedisciplineerd en het schiet goed op. Kan op de route geen overnachtings-plaats vinden. De Garmin biedt uitkomst en leidt me naar plek 20km verder genaamd Pikhalanranta (hoe krijg je het uit je strot). De plek blijkt een ruiterkamp voor overwegend jonge meisjes, maar na 700km is alles welkom, zeker een douche. Ik mag mee-eten met de ruiters en dat is meegenomen.

Maandag 10 juli

Het begint met mooi zonnig weer, op een drukke weg, recht uit recht aan, geen grote hoogte verschillen, met zo nu en dan flauwe bochten. Ik rijd tussen twee groene muren met af en toe een doorkijkje. Ik houd me aan de voorgeschreven snelheid want er staan hier meer camera's dan windmolens op Neeltje Jans. Ze brengen waarschijnlijk ook meer op. Ik heb vandaag 457km afgelegd en de GPS brengt me naar een B&B in Pyhävesi !!

Dinsdag 11 juli

Het is betrokken en ik raak, na 400 km, verzeild in het centrum van Helsinki, niet de plaats waar ik wil zijn of wat heb te zoeken. Langzamerhand ruik ik de stal en ga KM's maken richting huiselijke haard. Op naar Turku. De vertrekplaats van de ferry naar Zweden, in Naantali, gevonden, maar ik kan geen ticket krijgen. Als ik mee wil moet ik me om 20:30 bij de check-in balie melden. Als er nog plaats is kan ik mee dus wachten maar. Ik ga terug naar het dorp. In de plaatselijk bibliotheek annex Konditorei vind ik een publieke computer. Probleem is dat ik geen werkende telefoon heb en geen code kan ontvangen om op mijn outlook account te komen. Dus maar boodschapje in het gastenboek op de site gezet. Om 20:30 meld ik me bij de Check-in en kan nog mee. Ik boek een cabine zodat ik een comfortabele overtocht heb.

Woensdag 12 juli

Om 6:15 sta ik in Kapellskar (S). Ontbijt heb ik aan boord gehad (was in de prijs inbegrepen), dus vroeg op pad. Het rijdt prettig in Zweden, niet druk en goede wegen, ik stop alleen om te tanken. Na 700km sta ik 60 km voor Malmö (Linderöd), bij een motel. Ik ben de enige gast en de eigenaar sluit om 17:00 de tent en gaat naar huis, ik heb het rijk alleen. Een lange eenzame avond.

Donderdag 13 juli

Kan niet missen!
Weer vroeg op pad, het schiet geweldig op en na een uur rijd ik de (tol)brug naar Kopenhagen op. Een indrukwekkend stukje techniek, het is prachtig. Er staat veel wind en ik heb moeite om de motor op de weg te houden. Blij dat ik niet met een caravan ben. Ik heb de smaak te pakken en ruik de stal. Stop alleen om te tanken. Om 08:30!! de lange brug over de Belt, ook veel wind, maar mooi. Vroeg in de middag bij Flensburg de grens met Dld over. Dan begint de ellende, lange files tot voorbij Hamburg. Langzaam rijden tussen de auto's door. Veel stoppen en optrekken, niet leuk om te doen, maar het hoort er ook bij.
Mijn bestemming is Velpke een dorp bij Wolfsburg, er is niets bijzonders maar ik ga er heen uit nostalgische overwegingen. Vlakbij mijn bestemming maak ik een sanitaire stop. Als ik weer wil invoegen en probeer met snel optrekken en veel gas  een rijtje auto's voor te zijn, gaat het mis, de koppeling slipt en ik kan geen snelheid meer maken. De maximale snelheid die ik kan bereiken is ca 20km, meer vermogen krijg ik niet op het achterwiel. Gelukkig is het niet ver meer en ik stop voor een hotel.
Ik bel naar huis om hulp.

Vrijdag 14 juli.

Joke regelt met de ANWB dat de motor naar de dealer in Braunschweig wordt gebracht. Met moeite wordt de Harley op een lepelwagen van de ADAC gezet. Ik heb de sleutels in mijn zak en bij elke hobbel gaat het alarm af. Bij de dealer is men bereid te helpen. Hun eerste actie is de koppeling opnieuw afstellen. Het heeft effect en ik zou met beperkte snelheid (60-80km) naar huis kunnen rijden. Koppelingsplaten zijn niet in voorraad. Met het weekend voor de deur heb ik niet veel keus.
Ik ben Joe en de monteurs van Harley-BS veel dank verschuldigd voor hun snelle en deskundige hulp.
Ik ga de weg op en met 80 per uur, tussen de vrachtwagens richting Koudekerke, 520km te gaan. Het verloopt sneller dan ik dacht en net na achten ben ik Venlo gepasseerd. Nu gaat het gas er op en met 100 de A58 op, het gaat allemaal goed. Bij Bergen op Zoom nog een tandje bij en zet ik de cruise-controle op 125 km/u. Om tien uur rijd ik de Wielemakersbaan op.

DE TOCHT ZIT ER OP

DANKWOORD

Allereerst; deze tocht was lang een wens. Na mijn operatie, de daarop chemo therapie en revalidatie, een uitdaging. Tijdens de tocht kwam ik er achter dat er achter dat naast de rationele kant, er ook een mentale kant bestaat en dat er iets te verwerken is. In die zin was deze tocht ook een bedevaart.

In de eerste plaats wil ik Motoport Goes en Delta Chapter Holland bedanken voor de ondersteuning om fondsen te werven voor “Support Casper” . Ik weet niet hoeveel het heeft opgeleverd en ik wil het ook niet weten. Maar ik ben er zeker van dat iedere euro een stukje onderzoek mogelijk maakt en uiteindelijk leidt tot een efficiënte behandeling en op termijn van kanker.

Mijn speciale dank aan Joke die me deze tocht  heeft laten maken en 100% achter me stond.
Verder wil ik ook iedereen bedanken voor ondersteuning en de reacties tijdens de tocht. Het heeft me goed gedaan te ervaren dat het “thuisfront” meeleefde'.

De tocht is zonder noemenswaardige problemen verlopen, afgezien van een slippende koppeling op de laatste dag. Jammer dat de communicatie faalde. Boven Narvik geen cafés, laat staan internet-cafés meer gezien. In Finland kon mijn oude telefoon geen verbinding meer krijgen met een netwerk, zodat ook telefonisch contact alleen mogelijk was met geleende apparaten.

Tot slot nog een woord van dank aan Harley Davidson Braunschweig, die direct hulp boden, bij een slippende koppeling, zodat ik de reis naar huis op de motor kon voortzetten en niet opeen karretje thuis kwam.

Iedereen nogmaals heel hartelijk bedankt.